ยางธรรมชาติเหมาะสำหรับน้ำ น้ำทะเล อากาศ ก๊าซเฉื่อย ด่าง สารละลายเกลือ และตัวกลางอื่นๆ แต่ไม่ทนต่อน้ำมันแร่และตัวทำละลายที่ไม่มีขั้ว อุณหภูมิใช้งานต่อเนื่องไม่ควรเกิน 90℃ ประสิทธิภาพในอุณหภูมิต่ำดีเยี่ยม สามารถใช้งานได้ที่อุณหภูมิสูงกว่า -60℃

  ยางไนไตรล์เหมาะสำหรับผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม เช่น น้ำมันเบนซิน น้ำมันหล่อลื่น น้ำมันเชื้อเพลิง ฯลฯ อุณหภูมิใช้งานระยะยาวอยู่ที่ 120℃ เช่น ในน้ำมันร้อนสามารถทนได้ถึง 150℃ และอุณหภูมิต่ำอยู่ที่ -10 ถึง -20℃

  ยางนีโอพรีนเหมาะสำหรับน้ำทะเล กรดอ่อน ด่างอ่อน สารละลายเกลือ ทนทานต่อการเสื่อมสภาพจากออกซิเจนและโอโซนได้ดีเยี่ยม ความทนทานต่อน้ำมันด้อยกว่ายางไนไตรล์ แต่ดีกว่ายางทั่วไปชนิดอื่นๆ อุณหภูมิใช้งานระยะยาวต่ำกว่า 90℃ อุณหภูมิใช้งานสูงสุดไม่เกิน 130℃ อุณหภูมิต่ำสุดอยู่ที่ -30 ถึง -50℃

มีหลากหลายประเภทยางฟลูออรีนวัสดุเหล่านี้มีคุณสมบัติทนต่อกรด ทนต่อการออกซิเดชัน ทนต่อน้ำมัน และทนต่อตัวทำละลายได้ดี สามารถใช้งานได้ในสภาวะที่เป็นกรดเกือบทุกชนิด รวมถึงน้ำมันและตัวทำละลายบางชนิด อุณหภูมิใช้งานระยะยาวต่ำกว่า 200℃

แผ่นยางใช้เป็นปะเก็นหน้าแปลน ส่วนใหญ่ใช้สำหรับท่อส่งหรือบ่อพักหรือช่องเปิดที่ถอดประกอบได้บ่อยๆ โดยมีแรงดันไม่เกิน 1.568 MPa เนื่องจากในบรรดาปะเก็นทุกชนิด ปะเก็นยางมีความอ่อนนุ่มที่สุด มีประสิทธิภาพในการยึดเกาะที่ดี และสามารถทำหน้าที่ปิดผนึกได้ภายใต้แรงกดล่วงหน้าเพียงเล็กน้อย ด้วยเหตุนี้ เมื่ออยู่ภายใต้แรงดันภายใน จึงง่ายต่อการถูกบีบออกเนื่องจากความหนาหรือความแข็งต่ำของปะเก็น

แผ่นยางที่ใช้ในเบนซีน คีโตน อีเทอร์ และตัวทำละลายอินทรีย์อื่นๆ มักเกิดการบวม น้ำหนักเพิ่มขึ้น นิ่ม และเหนียว ทำให้การปิดผนึกไม่สนิท โดยทั่วไป หากระดับการบวมเกิน 30% จะไม่สามารถใช้งานได้

ในกรณีที่ความดันต่ำ (โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่ำกว่า 0.6 MPa) และสุญญากาศ การใช้แผ่นยางจะเหมาะสมกว่า วัสดุยางมีความหนาแน่นที่ดีและมีการซึมผ่านต่ำ ตัวอย่างเช่น ยางฟลูออรีนเหมาะสมที่สุดสำหรับปะเก็นปิดผนึกของภาชนะสุญญากาศ และระดับสุญญากาศสูงถึง 1.3 × 10⁻⁷ Pa เมื่อใช้แผ่นยางในช่วงระดับสุญญากาศ 10⁻¹ ถึง 10⁻⁷ Pa จำเป็นต้องอบและอัดอากาศก่อนใช้งาน